2004

Duza kurd û çerx û felek

Çendî duza kurd mezine û çendî aloze rûdanên herêmê jî wesan di mezinin û di alozin.
Bi egera kû welatê kurda bi ser çend welatan hatiye dabesh kirin û kurd hatine durpêç kirin, duza kurd zor aloze. Lewma her guhûrîneka li ser rijêmeka dagîrkera kurdistanê dibît, bo kurdan dibîte delîve ku xebata xwe xurt bikin û hewil bidin li dûv wan guhorîna mafê xwe yê rewa wek millet bidest bêxin. Gelek cara delîvên herî bash bo kurdan hatine û kurda hîvîyên mezin li ser ava kirine lê dîsan di ser kurdan ra derbaz boyne bêy ku kurd mifayekî jê bibînin.
Vê carê li bashurê kurdistanê mezintirîn hîvî bo hurdan peyda bo û cara yekê bo ku kurd bibin xudanên deselatdariyê li ser parçekê ji axa xwe pishtî parçekirina Kurdistanê. Ji bilî yek sala Mihabatê.
Hemî kurda hîvî li ser vê parça azadkirî ava kirin û ji xwe ra dikir hêvênek bo serxwebona hemî kurda. Lê ya bala mirovî di kêshînît li vir ewe ku hêshta em peyva serxwebonê bi sherim dizanîn yan hizir dikîn ku em dê mafê hindeka binpê kîn dema em cudabonê bi xwazîn. Çima ne? Bersiva ka boçî piranîya kurdan cudabonê dixwazin, ewe kû çima yên hember kurda vê naxwazin…
Aya xwe girêdana wan bi kurdan ve ji hêzû giringiya kurdane yan ew hêshta yê li wê xewnê ku dê kurda fetisînin. Ger mebesta wan pê giringiya kurdan bit û divên ji kurdan fêr bibin, dê cîranetiyeka ava hebît. Ger mebesta wan pê fetisadnina kurda bît diyare hêshta bo wan ziye bigehin astê têgeheshtinê. Eger ew li welatên xwe bibin xudan û xwe ava bikin têra wan heye. Û ne ew pêwîstî welatê mene û nejî lêdana mene.
Ma dê her ew betalên lêdana mebin? Ma bo xwe çi karê dî nakin.
Cudabon ne neviyanîye belko rêz li hevdu girtine. Zaro ji dayk û baban cuda dibin.
Cudabon bo herdu la bashe. Lê hindî em bi yektir ve girêday bîn dê catî avakirin û pêshxistinê, mînîne bi hêrish kirin û berevanî kirinê ve.
Çunku miletê ereb û kurd du miletên jêk cuda ne bi hemî rih û rîshalên xwe ve, mana wan bihevra tenê hasta serdestî û bindestîyê peyda dikit. Bo nimone: Dema ez zarok bom li gundê xwe min li dibistana kurdî di xwand. Ew jî li saya hebona shuresha kurdî û berevanî kirina pêshmergey. Birayê ereb ew xandina kurdî li kurdistanê ji xwe ra tirs û fikar di dît û ew bi parçe kirina welatê xwe nas dikir. Dîsan min jî hest bi zordastiyê dikir kû di pertoka min da çi li ser dîroka bapîrên min nebo û catî kû ez navê dara ber dergegê xwe bizanim min navê hemî bajêrên li welatê erebî dizanîn. Li shina kû ez Ehmedê Xanî nas bikim min dizanî kanê berî sedan sala li durava erebî jiyan çawan bo, ewî çi gotibo û yê dî çend jin hebon. Eve li vêrê min û birayê ereb herduka hest bi neheqîyê kir. Lewma ez dibêjim bihevra jiyan zor zehmete. Lê bihevra karkirin û pêshxistin asane.
Îro pishtî van hemî guhorînên li herêmê, kurda destkeftên mezin bi dest ve înan û eve serê 13 salane kurd xwe bi rêve diben û di serbixwene. Ne çi ji kesê dixwazin û nejî li ser axa kesekîne. Ev nifshê nu yê kurda li bin xweserîyê peyda boy nikarît bi çi renga bikevîte bin tepeserîyê..
Kurda rolekê mezin hebo di roxandina rijêma xwînmêja Baxdayê çima pêdvî bîn ku em bi dûv xelkê ve biçîn û ebakê wan bigrîn da kû birayînîya me qebol bikin! Em bi bê minetiya xwe û yak rêziya xwe xewna hezretê Xanî di înîne dî:
Nuke kurdan hêzeka mezin di dest da ye ew jî yekrêzîya wane û dilsozîya mirovê kurde bo duza wî. Her li Kurdistan û her li derve mirovê kurd amadeye bo xebata pêwîst û guhdarê biryara deselatdariya yekgitîye.
Ez mame di hikmeta Xwedê da
Kurmanc di dewleta dinê da
Aya bi çi wechi mane mehrûm
Bilcumle jibo çi bûne mehkûm
Ahmadê Xanî Viyan Mayî 20/1..04

Top